سکوت   

گاهي اوقات اونقدر فرياد داري كه سكوت جوابي است به همه ي سوال هاي ذهنت ...!!

خودت رو ملامت نكن ، ديگران رو نيز همچنين ، فقط سكوت كن .... و خاموش و آهسته عبور كن و ديگه پشت سرت رو نگاه نكن .

خستگي هاي دلت رو چونان كوله بار همراهت با خودت ببر و اونارو به هيچ كس نده ؛ پيش هيچكس آه نكش كه آه جانسوز تو دل ديگري هم بسوزاند .

فقط برو

             آرام و خاموش

                             ساكت و استوار

خودت رو بدست تقدير بسپار و بدون تا كنون نيز گوي چوگان تقدير آن بزرگ ازلي بودي ، پس باز هم سكوت كن و بر گذشته اشك مريز .

دست تقدير تو رو به جائي مي رسونه كه قدر تو رو بدونن .

به آن بزرگ ازلي بهترين گمان ها رو داشته باش ....

خستگي هات رو پيش خودت نگاه دار كه چراغ راه تو همينه و باز هم برو....

 ساكت و استوار،

           ساكت و استوار ....

در پناه یزدان پاک ... شاد زیوی و تندرست ... تا درودی دیگر بدرود .

مارال