شعر زيبا از حميد مصدق   

سيب

تو به من خنديدي ، و نمي دانستي

          من به چه دلهره از باغچه همسايه

                                  سيب را دزديدم

باغبان از پي من تند دويد

          سيب را دست تو ديد

                غضب آلود به من كرد نگاه

     سيب دندان زده ، از دست تو افتاد به خاك

                                    و تو رفتي و هنوز

      سالهاست كه در گوش من آرام ، آرام

                  خش خش گام تو ، تكرار كنان

                               ميدهد آزارم

       و من انديشه كنان

                      غرق اين پندارم

                                  كه چرا ؟

                   خانه گوچك ما

                                     سيب نداشت !!!!

مارال