شعر نيمه تمام....   

خرد و خراب و خسته ، جواني خود را پشت سر نهاده ام

            با عصاي پيران و

                            وحشت از فردا و

                                        نفرت از دورويان

كنون در نيم شبان عمر خويشتنم

آنجا كه ستاره اي ، نگاه مشتاق مرا انتظار مي كشد ....

در نيم شبان عمر خويشتنم ، سخني بگو با من - زود آشناي دير يافته ! -

تا آن ستاره اگر توئي

             سپيده دمان را من

                        به دوري و ديري

                                         نفرين ميكنم .

   با تو

         آفتاب

 در واپسين لحظات روز يگانه

           به ابديت

               لبخند مي زند

با تو يك علف

           و جنگل ها همه

                      با تو يك گام و

                               راهي به ابديت

اي آفريده دستان واپسين !

با تو سكوت و هزاران فرياد

دستان من از نگاه تو سرشار است .

    چراغ رهگذري

              شب تنبل را

از خواب غليظ سياه اش بيدار مي كند

   و باران

جويبار خشكيده را

           در چمن سبز

                  سفر مي دهد ......

مارال